Dinsdag 20 sept 2016

Het ontbijt was weer goed. Het personeel vonden we minder vriendelijk. Het was niet erg dat we hier maar 1 nacht zaten. Om 8 uur werden we opgehaald. Het was wat bewolkt. Na 1/2 uur rijden begon het te stortregenen. De wegen stroomde meteen over. Li overlegde met ons of we de legerbasis, die op het programma stond, konde laten schieten. Dit was namelijk 11/2 uur heen rijden. Met de regen was dit geen pretje. Wij vonden dit goed en toen begonnen we bij de ondergrondse tunnels van Vinh Moc. Het was ondertussen droog geworden. Er waren nauwelijks toeristen. Er stond nog 1 auto. Hele dorpen hebben tijdens de Vietnam oorlog onder de grond geleefd. De tunnels werden met de hand gebouwd. Li en ik zijn door de tunnels gelopen. Jan ging niet mee want hij had er ook niet door gekunt, zo laag en smal waren ze. Er was ook nog een museum met foto's van die tijd.     Bij de ingang was een koffietentje waar we koffie gingen drinken. Buiten zat een oude vrouw wat fruit te verkopen. Jan mocht een foto maken maar toen wilde ze geld. Dus we hebben haar maar een kleinigheid gegeven. Hierna reden we naar de Demilitarized Zone. Dit is een zone van 10 kilometer breed bij de grens van noord en zuid Vietnam. Wij hebben de Hien Luongbrug overgelopen. Deze ligt over de Ben Hai die de grens vormde tussen noord en zuid. Ook hier was weer een  museum met veel foto's over de  oorlog. Hierna hebben we de citadel bezocht van Con Tri. Vroeger zat de keizer hierin zodat ze hem konden beschermen. Omdat we de legerbasis hadden laten schieten was er tijd over om een katholieke kerk te bezoeken. Het bleek geen kerk te zijn maar een Maria bedevaartplaats in La Vang. Van de kerk stond alleen de toren nog. De rest was in de oorlog vernietigd. Ze waren nu een kerk aan het restaureren. Er stonden vele Maria beelden en ook waren er verschillende kapellen. Het verhaal was dat de katholieken vroeger allemaal naar die plaats kwamen in de bossen. Ze gingen dood omdat ze niet gewent waren aan de bacteriën in het drinkwater. Toen zei Maria dat ze de bladeren van een bepaalde boom in het water moesten doen. En dan dat water drinken. Dit hielp en ze gingen niet meer dood.  

Hierna zijn we doorgereden naar ons hotel in Hue. Wat een mooi hotel midden in het dorp en wat een vriendelijk welkom. Mevrouw Ling hielp ons. Ze hadden een kamer met een bed van 2 meter maar wij kregen de keus voor een grotere kamer met een iets kleiner bed. Ze ging met ons kijken en deze kamer was geweldig. Een zee van ruimte en 2 balkons. Hier kozen wij dus voor. Wij konden er nog een extra bed bijkrijgen voor het voeteneinde als we wilden. Dit hebben we maar afgeslagen. Nadat we wat gedronken hadden zijn we het dorp ingegaan. Onderweg een broodje gekocht. Er was weer genoeg te zien. Het hele leven speelt zich hier op straat af. Wij zitten tussen de ziekenhuizen. Voor elk specialisme hebben ze een eigen ziekenhuis. We liepen langs een school die net uit was. De kinderen roepen en zwaaien. Ze wilden wel op de foto. Ze waren niet verlegen. Wij weer verder lopen. We gingen een Vietnamnees restaurantje zoeken dat in de Capitool reisgids stond. De eigenaar was doofstom. Na een tijdje kwamen we erachter dat we de verkeerde kant opliepen. Het werd steeds benauwder. Wij zijn toen maar op een terras gaan zitten en hebben wat gedronken. Aan de andere kant van de zaak zat een groep Nederlanders. Wij hebben ons niet bekend gemaakt. Na een tijdje liepen we verder de brug over. Wij vonden het nu vrij snel. Het eethuis werd door een familie gerund. Wij werden hartelijk ontvangen. Vader stond al te zwaaien op straat. Wij zeiden dat we het restaurant in een reisgids gevonden hadden. Jan had op internet ook veel foto's gevonden. Die lieten wij hun zien. We hebben een tijd met de dochter gesproken. Later kwam vader bij ons zitten. Hij liet ons zijn stamboom zien. Had hij zelf getekend. Hij had 7 kinderen. Zijn moeder leefde ook nog en zat buiten te kaarten met geld. We kregen van hem een houten opener waar hij een boodschap op schreef. Het eten was heerlijk. Toen teruggelopen over de tweede brug naar ons hotel. Wij hebben net een massage gehad. Nu onweert het en regent het hard. Wij liggen heerlijk op bed. Welterusten.